ماه و من

______________

نمي دانم دلم اكنون كجا

پنهان به پرواز است ؟

فرو در بال غاز برفي زيبا و يا

. . .در غربتي تنها ، بروي خاك غلطيده

نمی دانم که در آن دور ها

شايد

چو خورشيدي زمستاني

به غربت

در افق هاي غروبي سرخ

در خون مي تپد ، شايد

نمي دانم

و شايد محو ديدار « سپيدار» است با باد خزان

شايد

طپش هاي دلم ، ديوانه وار از دور مي كوبد

به ديوار سكوت شب

كه در جانم كمين كرده
و امشب پرتو مهتاب

در مهتابي خانه

پس از باران

به چشمان تر بيدار منمهمان شده

من و مهتاب مي خنديم

بر تنهايي بي انتهاي ماه و من ا