میثاق

ای کاش در انتهای راه ، ديوار نبود

بر دوش دل اين ، رنج گرانبار نبود

آن لحظه که عاقبت رسيديم به دوست

افسوس ، دگر ، فرصت ديدار نبود

ای کاش زمين ، زير قدم های پر از ترديدم

چون وهن سياه دره بيدار نبود

ای کاش که شوق دل فروکش می کرد

دل ، اين همه هرزه گرد و بيعار نبود

بار سبک هستی ما سخت نبود

گر ، دهر چنين ، پست و دغلکار نبود

يک عمر گذشت ، خفته بر بالش تر

ما بر سر ميثاق، ولی يار نبود...