سنجاقی از ستاره
___________
از روزن سيه چال
سو سوي يك ستاره
سر مي كشد به قلبم
نوري پر از شراره

آن شب به خواب شيرين
آواز تو شنيدم
از خواب نا اميدي
بابوسه ات پريدم

در آن شب بهاري
پيچيد عطر بوسه
شب شد ، چو باغ پر گل
لبريز از ستاره

از قعر آن سيه چال
بر بال هاي عشقت
زنجير شب گشودم
تا بوسه ات ، دويدم

با مهربان نگاهت
همچون نسيمي از عشق
بر موي شب نشاندي
سنجاقي از ستاره

گفتي نترس از شب
زين پس دگر شب و روز
بر ترس تو ببارد

يك كهكشان ستاره

فلورا