محبوب من
________________
محبوب من
اي گرم تر از پرتو خورشيد
محبوب من
اي مايه ي دلگرمي و اميد
بنگر ، ببين ، رنگين كمان باشكوهي را كه با تابيدن گرم نگاه تو
پس از شب هاي بي پايان باراني
به چشمانم ، چگونه نقش مي بندد
بنگر، ببين دست پر از تشويش نمناكم
كه با گرماي مطبوع سلام تو
چگونه از اميد ، از شوق مي لرزد
بنگر، ببين چون دانه ،

قلبم
زير انبوه سپيد برف نوميدي
چگونه با تپش هاي ضعيفي «زيستن » را پاس مي دارد
محبوب من
در نور سرخ آخرين پرتو
ببين

، بنگر مرا
تا از حضورت ، برف هاي نا اميدي
ذوب گردد باز
محبوب من
در واپسين دم ها
ببين ، بنگر مرا
تا در بهارت ، دانه ي قلبم برويد باز