بوي بهار
_________________
و من امروز شنيدم

نفس عطر گلي را كه به شب ؛

سرخ تر از صبح دل انگيز درخشانی بود

و صداي پر آزادي يك پروانه

مسخ از بوسه ي گلها

به تماشا ی بهاران مي رفت

و سماع گل قاصد که به باد
مست و رقصان

خبر از دوست ، مرا با خود داشت
و دگر باره دلم گرم شد از رايحه ي پيچك و ياس
و من انباشتم امروز

فضاي تهي سينه ي خود را

به تمامي ز بهار